Balea Cultural
Os premios Oscar Mayer

O martes 22 de xaneiro soubéronse os nomeamentos aos premios Oscar do 2019. O 25 de febreiro celebrarase a gala que no 2018 contou coa menor audiencia de toda a súa historia. Eis un dato clave que explica moitas das decisións que tomou a Academia nesta ocasión.

Oscars
Logotipo dos Premios Oscar. Academy of Motion Picture Arts and Sciences.
BALEACULTURAL.NET
26 ene 2019 12:00

Un ano máis os Oscar. Os premios de cinema máis mediáticos de toda a industria cinematográfica. Alfombra vermella, estrelas por todas as partes e semanas falando sobre as curiosidades da gala. É tradicional a mención especial para ás polémicas nos medios, para as pugnas entre filmes. Unha noite de auto celebración da industria onde os gañadores das diferentes categorías alcanzan un pequeno lugar na particular historia dos premios e no imaxinario colectivo. Mais lamentablemente esta edición ten un cheiro a vinagre que bota para atrás. Non é que o café estea sen edulcorar, é que directamente esqueceron mercar a cunca.

Esta mesma semana puidemos saber os nomeamentos aos premios, cuxa gala se celebrará o 25 de febreiro. O ano pasado foi a edición con menor audiencia de toda a historia e ese é un dato clave para entender as razóns das decisións que tomou a Academia nesta ocasión. Máis tarde volveremos a ese dato mais polo de agora, falaremos das oito nomeadas a mellor filme: Black Panther, O vicio do poder, Green Book, Bohemian Rhapsody, A Star is Born, A Favorita, Infiltrado no KKKlan e Roma. Unha listaxe cando menos sorprendente.

O primeiro nome que chama a atención —e incluso asusta— é a inclusión de Black Panther. Cabe sinalar que en total foron sete os nomeamentos que recibiu a película de Ryan Coogler, aínda que ningún premio importante máis aló da xa mencionada. A película non cumpre o nivel nin de lonxe para estar nomeada á mellor película, e máis se temos en conta o ano tan prolífico que foi o 2018.

Oscars 1
Fotograma de Black Panther (Ryan Coogler).
É a primeira vez que unha película de superheroes entra na batalla polo mellor filme e podo incluso entender que a Academia queira dar un recoñecemento a este xénero que tantos cartos da á industria cinematográfica, mais desde logo había mellores opcións. Avengers: Infinity teríao máis merecido, mais a resposta a esta envurullada está nun filme xa incluído noutra categoría: Spiderman: un novo universo. Esta obra está nomeada a mellor película de animación e sen dúbida merece máis. Moito máis.

A presencia de Infliltrado no KKKlan tamén semella inexplicable. Non é unha mala película mais tampouco destaca especialmente en ningún dos seus apartados, polo que parece un nomeamento de cotas debido á súa temática. A obra de Spike Lee posiciónase claramente a favor da liberación racial e é ese o único motivo polo que se atopa na listaxe.

Onde está Hereditary, para moitos a mellor película de terror da década?

Os premios nos últimos anos tomaron un cariz preocupante. A súa forma de compensar discriminacións raciais do pasado é asegurar a presenza de persoas racializadas nos premios, custe o que custe e sen pasar un filtro de calidade. Esta discriminación positiva (e selectiva, xa que se trata dun director con grande fama) non lle fai nada ben ao cinema nin aos propios premios. Están inmersos nunha deriva de onde parece que vai ser complicado que se retorne. Do nomeamento de Spike Lee ao premio ao mellor director, mellor nin falamos.

Bohemian Rhapsody ven de colleitar o premio ao mellor filme dramático nos Globos de Ouro, unha afirmación tan sorprendente como certa. A obra sobre a histórica banda Queen funciona e é apracible de ver, mais soamente acontece isto porque se basea nun sentimento de nostalxia e conta cun guión bastante tramposo. Tampouco da o nivel.

Oscars 2
Fotograma de Bohemian Rhapsody (Brian Singer).
Iso si, os líderes en nomeamento son menos sorprendentes, e menos mal. A Favorita de Yorgos Lanthimos e Roma de Alfonso Cuarón. Nada que obxectar. Dúas películas tan diferentes como relevantes que teñen en común ser merecedoras a practicamente calquera das categorías. É destacable que, de cumprirse as predicións, Roma será o primeiro filme de fala non inglesa en triunfar nos Oscar. Tamén demostra, xunto cos dous nomeamentos de A Balada de Buster Scruggs, o poder que Netflix ten na industria cinematográfica. Boa proba disto é a súa recente incorporación á MPAA, a patronal que aglutina aos grandes estudios de Hollywood.

Como todos o anos, áchanse ausencias de todos os tipos. Onde está Hereditary, para moitos a mellor película de terror da década? Onde se topan outros grandes filmes como Viuvas ou First Man? Aínda que quixesen facer unha homenaxe ao blockbuster sen meter tanto a pata, obras como Misión Imposible 4: Fallout son sensiblemente mellores que as elixidas.

Polo visto, a Academia non fixo ouvidos xordos á polémica co último filme de Damien Chazelle. Os Oscar non son tan progres como parece

Especialmente sanguento é o caso da película de Damien Chazelle —premiado ao mellor director fai dous anos por La La Land—. First Man probablemente sexa o seu filme con pior nivel, mais desde logo supera con creces a algun dos nomeados a mellor filme. Se destaco este caso non é porque teña especial predilección por ela, senón porque a súa ausencia na listaxe nada ten a ver cos seus defectos.

O filme narra a difícil empresa de Neil Armstrong para chegar á lúa. Protagonizada por Ryan Gosling, parecía ter todos os ingredientes para triunfar, polo menos nos Estados Unidos. Mais foi salpicada pola polémica. Na metraxe non se vía a famosa escena da bandeira estadounidense sendo cravada. Isto provocou un linchamento contra obra e foi tomado como un ataque á patria por moitos sectores nos Estados Unidos. O conflito foi tal que o presidente Trump tamén se sumou ás críticas. Entre os defensores da cinta estiveron a propia familia de Armstrong, ao que citou Gosling para dicir que, chegar a lúa “foi un logro da humanidade, non estadounidense”. Polo visto, a Academia non fixo ouvidos xordos a este tema e First Man non está en ningún dos premios principais. Os Oscar non son tan progres como parece.

Oscars 3
Fotograma de First Man (Daniel Chazelle).
A clave para entender este comportamento errático por parte da Academia non é —polo menos non soamente— pura estupidez. O elemento importante xa foi escrito máis enriba e é que o ano pasado foi a edición menos vista da historia. Antes diso, a gala levaba varios anos a acumular caídas. Cada vez os premios importan menos e precisan voltar enganchar a audiencia, polo que os criterios deixan de ser cinematográficos para pasar a ser comerciais.

Black Panther é o filme de superheroes que recadou máis cartos na historia: máis de 1.300 millóns de dólares. Bohemian Rhapsody case chega aos 800 e A Star is Born aos 400. Ademais, o factor racial do que falamos antes e a nostalxia do filme da banda de Freddy Mercury, xogan ao favor de alcanzar a máis público. O pano do teatro rachou e soamente se ve unha organización desesperada, que non para de perder beneficios e notoriedade.

Tentando ser atractivo, o único que conseguiu a organización foi desprestixiarse aínda máis

Por aportar algúns datos, O ano pasado os dous filmes con maior recadación eran Dunkerke e Get Out e ningunha chegaba aos douscentos millóns no momento dos nomeamentos. E aínda así, son películas que xa no seu momento foron discutidas pola súa presenza. Fai dous anos o único dos chamados taquillazos foi La La Land. As diferencias con este ano son abismais.

Os premios Oscar non relocen. Perderon o pouco brillo que lles quedaba en pos de ganar notoriedade dunha forma que atenta contra o propio cine. A celebración tornouse en funeral. Tentando ser atractivo, o único que conseguiu a organización foi desprestixiarse aínda máis e semellarse ao meme do Señor Burns cun gorro tentando ser moderno. Os premios Oscar pasaron a ser os premios Oscar Mayer, e como na famosa marca de salchichas a premisa é clara: vender, vender e vender.

Informar de un error
Es necesario tener cuenta y acceder a ella para poder hacer envíos. Regístrate. Entra na túa conta.

Relacionadas

Opinión
Opinión Sean Baker y el realismo social
En sus películas, Sean Baker enseña que aún podemos observar los lazos históricos, mirar aquellas identidades estigmatizadas, humanizarlas, comprenderlas y entender que el enemigo real no está en esa figura extraña que siempre ha sido odiada.
Culturas
Cultura ‘O minuto heroico’ racha co silencio sobre o Opus: “É un documental sobre a vulneración sistemática de dereitos”
Dirixido pola prestixiosa xornalista Mònica Terribas, o documental destaca os testemuños de 13 mulleres que relatan os malos tratos e coaccións sufridos no seo da organización. Falamos con Terribas e Marina Pereda, antiga membro do Obra.
Medio ambiente
Medio ambiente A Xunta desoe a oposición social e dá luz verde ambiental á celulosa de Altri e Greenalia
O informe da administración galega, gobernada polo PP de Alfonso Rueda, conclúe que a proposta é “ambientalmente viable” e pasa por alto as decenas de miles de alegacións presentadas, así como a contestación social.
Costas
Costa A ría de Arousa, ao bordo do colapso ecosistémico
A principal produtora de marisco de Galiza afronta unha crise sen precedentes; o impacto da contaminación actual e a de potenciais industrias como Altri ou a reapertura da mina de Touro poñen en perigo o sector do mar.
Tribuna
Tribuna Ladróns de luva branca no Parlamento
As traballadoras e traballadores da CRTVG pagaremos os efectos dunha lei antidemocrática que nos retira algunhas das poucas ferramentas que tiñamos para defendérmonos e esixir respecto pola misión de servizo público que a corporación ten encomendada.
Culturas
Cultura ‘O minuto heroico’ racha co silencio sobre o Opus: “É un documental sobre a vulneración sistemática de dereitos”
Dirixido pola prestixiosa xornalista Mònica Terribas, o documental destaca os testemuños de 13 mulleres que relatan os malos tratos e coaccións sufridos no seo da organización. Falamos con Terribas e Marina Pereda, antiga membro do Obra.

Últimas

Historia
Descifrando a historia As 4.000 cigarreiras da Coruña: a primeira folga de mulleres na historia de Galiza
O 7 de decembro de 1857, as mulleres da Real Fábrica de Tabacos iniciaron unha revolta polos seus dereitos que fixo historia no imaxinario do sindicalismo galego.
Congreso de los Diputados
Congreso Sumar hace malabares con el debate de la defensa y apunta contra la “izquierda frívola”
El grupo que lidera Yolanda Díaz se reacomoda al compás de los nuevos hitos en la geopolítica, no sin contradicciones y con Podemos en colisión. Desde el PSOE advierten que será un debate “no de semanas sino de meses”.
Gasto militar
Gasto militar Militarismo, disuasión y cultura de paz
¿Qué garantías plantea la UE y sus Gobiernos para que ese plan de rearme masivo no haga escalar aún más las amenazas y desafíos a los que pretende dar respuesta?
Tribuna
Tribuna Mercadona, ¿la cocina de tu casa?
La comida preparada en manos de grandes supermercados gana terreno y amenaza nuestra alimentación en pro de la cocina industrial. El autor responde a Juan Roig, presidente de Mercadona, quien asegura que dentro de unos años no habrá cocinas.
Más noticias
Tribuna
Tras el 8M Feminismo sindical para transformar el mercado laboral
El informe de CCOO muestra que los problemas habituales en el empleo, la negociación colectiva y la brecha salarial desde el punto de vista de las mujeres se están cronificando.
Argentina
Argentina Balas de goma contra jubilados e hinchas
Las hinchadas de varios equipos de fútbol argentinos, enfrentadas entre sí por sus colores, participaron juntas en la concentración de los jubilados que acabó con una fuerte represión por parte de la policía.
El Salto Radio
El Salto Radio Fallece Juana Orta, la memoria de la mujer trabajadora
El pasado 8 de Marzo fallecía Juana Orta y las señales de hoy escriben en el aire su nombre. Una mujer cuya vida ha estado indisolublemente ligada a la historia de los movimientos sociales, sindicales y políticos de Andalucía.
Palestina
Cisjordania Después del desplazamiento masivo, se asienta la ocupación militar en Yenín y Tulkarem
Cada vez son más comunes los testimonios de personas que se arriesgan a entrar al campo de refugiados para tratar de alcanzar sus casas y recuperar las pertenencias que dejaron atrás cuando fueron forzados a huir.
Argentina
Argentina Milei pisa el acelerador en Argentina con la represión feroz de una protesta frente al Congreso
Una marcha de jubilados respaldada por aficionados de fútbol desata la mayor violencia desplegada por el Gobierno del presidente argentino desde el comienzo de su mandato hace más de un año.

Recomendadas

Feminismos
Feminismos As mulleres galegas ocupan o segundo posto de menor retribución por hora de todo o Estado español
A súa precariedade maniféstase na contratación temporal, oportunidades limitadas de promoción e acceso limitado a postos de dirección. A desigualdade estrutural afecta especialmente ás traballadoras do sector primario, onde permanecen invisibles.