Afganistán
“O mundo xa esqueceu a Afganistán e a situación agora é aínda peor”

Mohammed Ali Pakdel é un xornalista afgán refuxiado en Ourense que conta a súa experiencia e a situación que viven as persoas que tiveron que quedar no seu país trala chegada dos talibáns.
VÍDEO: PABLO SANTIAGO
20 ene 2022 06:44

Mohammed e a súa familia levan pouco máis de tres meses vivindo nunha nova casa en Ourense, despois de seren evacuados do país polo Goberno español. Os estantes do seu piso aínda están medio baleiros. No salón xace unha pequena mesa con dúas cadeiras, dúas cuncas de té, dous platiños con cacahuetes e un con galletas. Sabe como funcionan as entrevistas e non o intimidan as cámaras. Dende 2015 e ata a chegada dos talibáns ao poder o pasado agosto traballou como xornalista en Kabul.

pakdel 2

No fondo do cuarto hai unha gran fiestra con vistas a un campo verde no que se divisan algúns edificios ao fondo. Mentres falamos dun país no que, segundo datos da Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura -FAO-, a metade da poboación padece fame aguda e as necesidades humanitarias aumentan a uns niveis sen precedentes, a luz do día vai morrendo ata facerse de noite.

Como foi o proceso de vir para aquí?

Cando chegaron os talibáns a Kabul moitos dos meus compañeiros xornalistas comezaron a vender os seus equipos, pero eu quedei na casa. Un día recibín a chamada dun xornalista chileno, Jorge Said. Eu, ao principio, tiña medo porque nunha situación así non te podes fiar de ninguén. El quixo entrevistarme e, poucos días despois da entrevista, chamáronme dicindo que fora ao aeroporto de Kabul.

Aquí chegáronnos moitas imaxes dun aeroporto de Kabul cheo de xente que se abalanzaba sobre os avións. Como viviches ti esta situación?
Foi moi duro. Ademais, eu viaxaba coa miña familia e levabamos un bebé. Tardamos varios días en poder entrar no aeroporto. Unha vez alí,  traballei co exército español, porque precisaban a alguén que falara dari. Había moita xente que me berraba que por favor a axudara, pero eu non podía facer nada. Foi moi duro.

Moitas desas persoas nunca lograron saír de Afganistán.

Moita xente quería marchar, pero tivo que quedar en Kabul: moitos xornalistas, activistas….Viven nunha situacion moi mala, porque contaron cousas no pasado sobre os talibáns, que agora están no poder. Eu coñezo a moita xente nesta situación que teñen que vivir agochadas.

“Algúns países non queren axudar a Afganistán polos talibáns, pero non deberiamos esquecer que aínda hai xente alí.”

Chegou un momento no que os gobernos occidentais deixaron de evacuar a xente.
Coñezo a moitos xornalistas que están en perigo en Kabul. Aínda hai moita xente alí que precisa axuda e quero que as grandes potencias non se esquezan destas persoas.

Como foi traballar como xornalista durante o goberno do anterior presidente, Ashraf Ghani, e como viviches a chegada dos talibáns ao poder?

Nos tempos de Ghani tiñamos voz. Podiamos ser críticos, tiñamos ese dereito. Pero despois da chegada dos talibáns moitos xornais tiveron que pechar, moitos xornalistas tiveron que fuxir e agora non creo que ningún medio de comunicación en Afganistán se atope nunha boa situación.

Segundo un informe de Reporteiros Sen Fronteiras, máis do 40% dos medios de comunicación pecharon e o 80% das mulleres xornalistas quedaron no paro dende a chegada ao poder dos talibáns.
É isto. Se cadra é peor ca isto. Moita xente perdeu o seu traballo. Actualmente hai unha gran crise de pobreza en Afganistán. Eu vin a xente vendendo os seus zapatos para comprar comida. Algúns países non queren axudar a Afganistán polos talibáns, pero non deberiamos esquecer que aínda hai xente alí. Hai cousas que son para a xente, non para o Goberno. Non nos podemos esquecer da xente de Afganistán.

Abastecer hospitais ou enviar axuda humanitaria ao país, por exemplo, implica recoñecer o réxime talibán?
Non. O recoñecemento dos talibans é outra cousa. Eu non quero que ningún Goberno lexitime aos talibáns. Agora mesmo están matando xente e non deixan que as nenas vaian á escola ou á universidade. Como podería un país recoñecer un Goberno que actúa así?

Son os mesmos talibáns que en 2001?

Os talibáns non cambiaron. Son os mesmos que estiveron matando á nosa xente nos últimos 20 anos. Non imos esquecer o que nos fixeron. Eu non vou esquecer. Un dos meus compañeiros de clase morreu nunha explosión provocada polos talibáns, ao igual que algúns amigos meus, que tamén faleceron tras un atentado na axencia de noticias na que traballaba. 

pakdel 3
Falabamos antes de que os xornalistas locais están en perigo, pero hai moitos corresponsais occidentais reporteando dende Afganistán na actualidade. É isto unha forma a través da que os talibáns limpan a súa imaxe?

Os xornalistas occidentais están protexidos. Pero, quen protexe aos xornalistas afgáns? Quen protexe aos xornalistas que no seu momento informaron sobre o que estaban a facer os talibáns? Quen os quere protexer?

Zabiullah Mujahid, un dos portavoces dos talibáns, dixo que as mulleres ían ter dereitos no marco da sharia, a lei islámica. Que significa isto realmente?

Que van facer o que queiran. Eles falan doutro Islam. Na miña relixión, no Islam, unha muller pode traballar, ten o dereito de expresarse libremente, o dereito de ir á universidade, de mellorar… os homes e as mulleres son iguais. Pero os talibáns non pensan así,e non queren pensar así. Cando falan da sharia, falan da sharia que eles queren, do que eles queren interpretar.

Segundo un informe das Nacións Unidas, en 2021 houbo cerca de 600.000 persoas desprazadas internas en Afganistán. Moita desta xente fuxiu das súas vilas cara Kabul cando chegaron os talibáns e algunhas destas persoas continúan alí. Que está acontecendo?

Moita xente fuxiu de lugares como Kandahar. A súa mellor opción era ir a Kabul e vivir na rúa. Un dos maiores problemas que ten a xente agora mesmo é a pobreza. Hai un vídeo que circula polas redes sociais no que se amosa como unha nai ten que vender ao seu fillo. Nesta frase podemos explicar toda a situación. 

A situación en Afganistán agora é mala, pero xa había moita xente fuxindo do país incluso antes da chegada ao poder dos talibáns. Despois de que comezara a guerra de Siria había moitos refuxiados afgáns nas illas gregas e nos Balcáns que se facían pasar por sirios para obter o asilo.

No pasado tiñamos moitos problemas, refuxiados, pobreza… e era polos terroristas que nos atacaban. Pero agora, eses terroristas son os que teñen o poder no país.

“Os talibáns non cambiaron. Son os mesmos que estiveron matando á nosa xente nos últimos 20 anos.”
O teu pai foi un refuxiado en Irán.

Ao meu avó asasinouno o goberno daquel momento e o meu pai, cando tiña 10 anos, tivo que fuxir a Irán. Eu nacín nun país que non era o meu, é a primeira cousa mala da miña vida. Eu era un refuxiado de pequeno. Aos 5 anos volvín a Afganistán e tiña moita esperanza para o meu futuro. Medrei en Afganistán, fun á universidade e convertinme nun xornalista. A xente da miña xeración fixemos o mellor que puidemos para mellorar o noso país e o final perdemos todo.

Tes familia aínda en Afganistán?

Si, moita. Familia e amigos. Cando chegaron os talibáns ao poder houbo protestas de mulleres xornalistas. Eu coñézoas, algunhas son as miñas amigas. Agora estanas buscando e teñen  que moverse  de cidade en cidade. Eu sigo en contacto con algunhas e están nunha situación moi mala. Son moi valentes. Deixa que che conte algo sobre a xeración máis nova de Afganistán. Pode que algunhas persoas pensen que esta xente é debil e que non fixeron nada polo seu país, pero nos últimos anos os talibáns explotaron as nosas mezquitas e nós non deixamos de ir, continuamos acudindo. Eles matáronnos en hospitais, nas rúas... e aínda así non paramos. Continuamos ata que o anterior goberno vendeu o noso pais. Cando os talibáns entraron en Kabul non atoparon resistencia. O noso país vendeunos.Despois destes 20 anos, despois de todos os cartos investidos, Estados Unidos marchou do país. Cal é o papel que teñen os Gobernos occidentais agora en Afganistán?
Se les a historia, verás que todos os países que axudaron a Afganistán non o fixeron en beneficio da xente de alí, senón polos seus propios intereses. Ninguén pode crer que un país como os EEUU non poida vencer aos talibáns. Supostamente viñeron aquí para traer paz, seguridade, mellorar a economía e a democracia  e… despois de 20 anos marchan e deixan o país na man dos talibáns? Os medios de comunicación non queren preguntar estas cousas porque están baixo a influencia destas potencias. Os países van e veñen de Afganistán, pero ao final o que queda alí é a xente en situacións de pobreza. Esta é a historia da miña xente. 

En agosto, cando os talibans chegaron ao poder, todo o mundo aquí falaba sobre Afganistán, pero agora o tema foise apagando. 

Nos primeiros días publicábanse moitos artigos sobre Kabul, pero día a día iamos tendo menos e menos noticias. O mundo xa se esqueceu de Afganistán e a situación agora é aínda peor.

A Unión Europea repite que está moi preocupada pola situación das mulleres e da democracia en Afganistán, pero continúanse levantando muros e evitando a chegada de persoas migrantes.
Eu sigo pensando que algunha xente non sabe o que realmente está acontecendo no meu país. E algunha xente non quere sabelo. Deberíamos estar todos xuntos, sentirnos uns aos outros. Por que temos a nenos pasando fame e ao mundo non lle importa? Porque a xente en Afganistán está nesa situación e ao mundo non lle importa? Estas son algunhas cuestións que nos preguntamos pero para as que non hai resposta.

Ti agora estás aquí, estás a salvo, pero hai moita xente que non puido marchar. Como é para ti ter que vivir con isto?

Eu e a miña familia estamos ben, e quero agracederllo a todas as persoas que me axudaron. Pero non me sinto completamente feliz ao dicir isto, porque son consciente da situación do meu país, da miña xente… Eu estou a salvo, teño unha vida normal, pero quero esta vida normal para todo o mundo. Non só para a xente de Afganistán, para todos. Todo o mundo ten dereito á vida. 

Informar de un error
Es necesario tener cuenta y acceder a ella para poder hacer envíos. Regístrate. Entra na túa conta.

Relacionadas

Actualidad árabe (y más)
Actualidad árabe (y más) Sin derechos en el Mediterráneo
Palestina y Líbano continúan sufriendo a costa de regímenes que no rinden cuentas por sus crímenes contra la humanidad, mientras una investigación destapa las deportaciones ilegales que Italia ejerce desde hace años en los bajos de embarcaciones privadas.
Afganistán
Afganistán Radio Begum, voces de mujeres en Afganistán
Radio Begum es una radio hecha por y para mujeres en Kabul, Afganistán. Con el ascenso de los talibanes al Gobierno se mantiene, por ahora, reajustando su parrilla y amparándose en ser un medio de educación para las afganas.
Migración
Migraciones Reagrupación familiar: otro derecho de las personas migrantes vulnerado
Denuncian los obstáculos con los que se encuentran las personas migrantes y refugiadas para conseguir traer a sus familias, a pesar de cumplir con todas las condiciones.
Represión
Antifascismo Una manifestación exige la libertad de los seis de Zaragoza tras cumplir dos meses en prisión
La plataforma convocante de la manifestación, habla de “presos políticos” porque el único hecho probado es la participación en una manifestación ante la extrema derecha.
Justicia
Joaquín Urías Joaquín Urías: “La mayor campaña de desprestigio de la judicatura la están haciendo los propios jueces”
Desde 2017, una serie de jueces parecen haberse subido al monte. El jurista Joaquín Urías desgrana en su último libro las circunstancias de este destape y las consecuencias que esto puede tener para la democracia en su conjunto.
Ejército Zapatista de Liberación Nacional (EZLN)
30 años del levantamiento del EZLN Los cambios en la Autonomía Zapatista
La autora hace un análisis sobre cómo el zapatismo concibe la Autonomía y los diversos cambios organizativos que han realizado a lo largo de tres décadas.
CNT
Sindicalismo ‘Morala’: “Como las seis de La Suiza, fuimos condenados para dar escarmiento por unos hechos que no cometimos”
Miles de personas saldrán a la calle en Xixón para recordar que ´El sindicalismo no es delito. Tras el mitin de apoyo a las cinco sindicalistas de CNT y una trabajadora, actuarán Nacho Vegas y el Coru Antifascista Al Altu La Lleva.
La vida y ya
La vida y ya Sacar de raíz
Arrancar: Sacar de raíz (como cuando se arranca un árbol o una planta). Sacar con violencia algo del lugar a que está adherido o sujeto, o de que forma parte. Quitar con violencia.
Personas refugiadas
Refugiados Una cafetería para ser libre en el campamento de refugiados palestinos de Beddawi
Hatem Mekdadi abrió Achefak, que significa ‘Lo que tú quieras’, ante la falta de espacios de encuentro en los campos donde desde hace décadas se hacinan los hijos de la Nakba.
Cine
VEINTE AÑOS DE PORNO FEMINISTA Erika Lust: “La pornografía es política”
Erika Lust es un referente del porno feminista y del porno ético, aunque ella hace algunas puntualizaciones sobre esas etiquetas. Celebra veinte años de carrera con la publicación de un libro que recoge su trabajo.

Últimas

Comunidad El Salto
Comunidad El Salto Las cuentas de El Salto 2023-2024: cada vez más, un gran medio financiado por la gente
El Salto supera el millón de euros anuales de ingresos y aumenta su plantilla hasta llegar a las 28 personas empleadas. Todo eso con criterios éticos de financiación, funcionamiento horizontal y una cooperativa de propiedad colectiva.
República
Manifestación Desafío republicano en el décimo aniversario de la coronación de Felipe de Borbón
Más de 130 organizaciones sociales y políticas convocan una marcha en Madrid el 16 de junio. El manifiesto 'Felipe VI: diez años bastan' ha sido firmado por cuatro mil personas.
Que no te lo cuenten
EL SALTO RADIO De elecciones europeas y protestas universitarias
VV.AA.
Yolanda Díaz deja la primera línea en Sumar, pero sigue en la formación, mientras que las protestas en contra del genocidio en Gaza siguen en las universidades
Unión Europea
Unión Europea La antifascista Ilaria Salis sale de su arresto en Hungría para poner rumbo al Parlamento Europeo
La profesora italiana, detenida en Hungría desde febrero de 2023 ha sido liberada tras obtener un escaño en las pasadas elecciones por la lista de Alleanza Verdi Sinistra (AVS).
Más noticias
Palestina
Palestina Desalojan el intento de acampada propalestina de Plaça Catalunya
La Guardia Urbana de Barcelona ha desalojado las tiendas de campaña y ha denunciado y multado a quince personas esta madrugada.
Laboral
Laboral Luxemburgo vuelve a dar la razón a los interinos: la fijeza sin oposiciones es una medida válida
La respuesta del Tribunal de Justicia de la Unión Europea supone un duro varapalo al Tribunal Supremo, quien en mayo sentenció que rechazaba la fijeza automática para los interinos en abuso de temporalidad.
Cine
Desigualdad en el cine En el cine español siguen mandando los hombres: dirigieron siete de cada diez películas en 2023
Aunque aprecia mejoras en la lucha contra la desigualdad, el informe de 2023 de la Asociación de Mujeres Cineastas (CIMA) pone de manifiesto que los hombres siguen acaparando los puestos de poder y mayores presupuestos en el cine español.

Recomendadas

Catalunya
Catalunya La celebración de la Copa América de Vela desata el malestar en Barcelona
El 22 de agosto dará inicio la Copa América de Vela en la capital catalana; un evento de dos meses de duración e inversiones millonarias que destroza el tejido vecinal de los barrios de la costa.
Italia
Historia Cincuenta años de Piazza della Loggia: memoria de una masacre fascista, de Estado y de la OTAN
La masacre de Piazza della Loggia EN 28 de mayo de 1974 se convertirá en un episodio fundamental para entender los años de plomo de la democracia italiana.
Migración
Fronteras En pausa frente al Mediterráneo: cientos de personas migrantes esperan en un hotel de la Costa del Sol
El centro de estancia temporal extraordinario para personas migrantes de Torrox (Málaga), se ha convertido en un ejemplo positivo frente a los intentos fallidos propuestos en otros municipios.